محدوده مجاز پابند الکترونیکی چند کیلومتر است؟ (راهنمای کامل 1405)

محدوده مجاز پابند الکترونیکی بر اساس دستورالعمل قوه قضاییه در سه درجه تعیین می شود. درجه یک شامل شعاع حداکثر ۲۰۰ متر از محل سکونت، درجه دو شامل شعاع حداکثر ۵۰۰ متر و درجه سه شامل محل کار، تحصیل یا سایر اماکن ضروری با تعیین مستقیم قاضی است. به طور پیش فرض، این محدوده معمولاً تا ۱۰۰۰ متر (یک کیلومتر) در نظر گرفته می شود، اما در صورت نیاز موجه مانند اشتغال یا درمان، امکان درخواست افزایش محدوده از طریق مرجع قضایی وجود دارد. هزینه روزانه این سرویس بسته به وضعیت معیشتی فرد از ۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ تومان متغیر است و خروج بدون مجوز از محدوده تعیین شده، منجر به فعال شدن آلارم و احتمال بازگشت فرد به زندان خواهد شد.

محدوده مجاز پابند الکترونیکی چند کیلومتر است؟ (راهنمای کامل 1405)

پابند الکترونیکی به عنوان یکی از نوین ترین جایگزین های حبس، فرصتی ارزشمند را برای محکومان فراهم می کند تا دوران محکومیت خود را در محیط خانواده و جامعه سپری کنند. این دستگاه با استفاده از فناوری موقعیت یاب جهانی و امواج رادیویی، تردد فرد را در یک محدوده جغرافیایی مشخص و از پیش تعیین شده کنترل می نماید. شناخت دقیق محدوده مجاز پابند الکترونیکی، شرایط قانونی افزایش آن، هزینه های جاری و قوانین حاکم بر استفاده از این سامانه، برای هر فردی که متقاضی این نوع از آزادی تحت نظارت است، کاملاً حیاتی می باشد. در این مقاله جامع به بررسی کامل جزئیات قانونی، شعاع های مجاز تردد، تعرفه های مصوب سال ۱۴۰۵ و مراحل عملی درخواست افزایش محدوده می پردازیم تا شما با دیدی باز و آگاهانه تصمیم گیری کنید.

پابند الکترونیکی چیست و چگونه کار می کند؟

پابند الکترونیکی یا ردیاب زندانیان، دستگاهی کوچک و ضد آب است که به مچ پای فرد تحت مراقبت بسته می شود. این تجهیز غیر قابل نفوذ و دستکاری طراحی شده است و به طور مداوم موقعیت مکانی فرد را از طریق سامانه موقعیت یاب جهانی ردیابی می کند. داده های مکانی به صورت لحظه ای به مرکز پایش ارسال می شوند. اگر فرد از محدوده جغرافیایی تعیین شده خارج شود، یا دستگاه را از پا باز کند، یا شارژ آن به اتمام برسد، سیستم به طور خودکار یک هشدار فوری برای اپراتورهای مرکز پایش ارسال می نماید. این فناوری به قوه قضاییه اجازه می دهد تا بدون نیاز به حبس فیزیکی، بر رفت و آمد محکومان نظارت دقیق داشته باشد و در عین حال به آن ها اجازه دهد به فعالیت های شغلی و خانوادگی خود ادامه دهند.

محدوده مجاز پابند الکترونیکی دقیقاً چقدر است؟

بر اساس ماده یک دستورالعمل تعیین محدوده مراقبتی محکومان تحت نظارت سامانه های الکترونیکی، شعاع تردد مجاز به سه درجه تقسیم می شود که مرجع قضایی با توجه به نوع جرم، رفتار محکوم و شرایط زندگی، یکی از آن ها را انتخاب می کند.

۱

محدوده درجه یک
شعاع تردد مجاز حداکثر ۲۰۰ متر از ساختمان محل سکونت فرد تحت مراقبت.

۲

محدوده درجه دو
شعاع تردد مجاز حداکثر ۵۰۰ متر از ساختمان محل سکونت فرد تحت مراقبت.

۳

محدوده درجه سه
محل کار، تحصیل یا سایر اماکن ضروری با شعاع تعیین شده مستقیم توسط قاضی.

به طور کلی، وقتی صحبت از محدوده پیش فرض می شود، عدد ۱۰۰۰ متر (یک کیلومتر) به عنوان یک استاندارد رایج در بسیاری از احکام در نظر گرفته می شود، مگر اینکه قاضی با توجه به دلایل موجه، محدوده ای کمتر یا بیشتر را تعیین نماید.

آیا امکان افزایش محدوده تردد پابند الکترونیکی وجود دارد؟

بله، محدوده تعیین شده در حکم اولیه ثابت و غیر قابل تغییر نیست. اگر فرد تحت مراقبت به دلایل موجهی مانند تغییر محل کار، فاصله زیاد محل کار تا منزل، نیاز به مراجعه منظم به مراکز درمانی یا مسائل خانوادگی، نیاز به گسترش شعاع تردد داشته باشد، می تواند درخواست افزایش محدوده پابند الکترونیکی را ارائه دهد.

نکته تخصصی

درخواست افزایش محدوده باید کتبی و همراه با مدارک مثبته (مانند گواهی اشتغال به کار، قرارداد اجاره محل کار جدید یا مدارک پزشکی) به قاضی اجرای احکام یا دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارائه شود. تصمیم نهایی در این خصوص کاملاً با قاضی پرونده است و در صورت تشخیص موجه بودن دلیل، محدوده می تواند تا چندین کیلومتر افزایش یابد.

برخی از محکومان که محل کارشان فاصله ای بیش از ۵ یا ۱۰ کیلومتر از منزل دارد، با ارائه معرفی نامه از محل کار و تأیید مددکار زندان، موفق به دریافت مجوز تردد در مسیر مشخص بین منزل و محل کار شده اند.

شرایط قانونی دریافت پابند الکترونیکی در سال ۱۴۰۵

استفاده از سامانه مراقبت الکترونیکی برای همه محکومان امکان پذیر نیست و منوط به احراز شرایط خاصی در قانون مجازات اسلامی و آیین نامه اجرایی آن است. مهم ترین این شرایط عبارتند از:

  • محکومیت به حبس تعزیری درجه ۵ تا ۸: این درجات شامل مجازات های حبس تا ۵ سال و جزای نقدی معادل آن می شود.
  • احراز جهات تخفیف: دادگاه باید احراز کند که جرم با جهات تخفیف همراه بوده، پیش بینی اصلاح مرتکب وجود دارد و ضرر و زیان دیده جبران شده است.
  • نداشتن سابقه محکومیت کیفری موثر: فرد نباید دارای سابقه ای باشد که طبق قانون، مانع از استفاده از نهادهای ارفاقی شود.
  • رضایت کتبی و آگاهانه: خود محکوم باید به صورت رسمی و کتبی رضایت خود را برای پذیرش محدودیت های مراقبت الکترونیکی اعلام نماید.
  • تأیید مددکار و موافقت قضایی: گزارش مثبت مددکار زندان و موافقت نهایی قاضی اجرای احکام یا دادگاه صادرکننده حکم الزامی است.
  • امکان فنی نصب: منطقه سکونت فرد باید تحت پوشش شبکه ارتباطی و سامانه پایش الکترونیکی باشد.
هشدار مهم قانونی

در جرایم درجه یک تا چهار (مانند قتل عمد، سرقت مسلحانه و جرایم امنیتی خاص) و همچنین در مواردی که محکومیت شامل تبعید یا انفصال دائم از خدمات دولتی است، استفاده از پابند الکترونیکی به طور کلی ممنوع می باشد.

هزینه استفاده از پابند الکترونیکی (تعرفه های روز)

بر اساس بخشنامه های ابلاغی قوه قضاییه در خصوص تعرفه استفاده از تجهیزات مراقبت الکترونیکی، هزینه این سرویس به صورت روزانه محاسبه می شود و بر اساس وضعیت معیشتی فرد متغیر است. این هزینه ها برای سال ۱۴۰۵ به شرح زیر طبقه بندی می شوند:

گروه مشمول هزینه روزانه (تومان) هزینه روزانه (ریال)
عموم افراد (تعرفه عادی) ۳۰,۰۰۰ تومان ۳۰۰,۰۰۰ ریال
تأیید شده توسط مددکار و رئیس مؤسسه کیفری ۱۵,۰۰۰ تومان ۱۵۰,۰۰۰ ریال
تحت پوشش کمیته امداد، بهزیستی و زنان سرپرست خانوار ۵,۰۰۰ تومان ۵۰,۰۰۰ ریال

این مبلغ بابت اجاره دستگاه، نگهداری، پایش مداوم و پشتیبانی فنی دریافت می شود و عدم پرداخت آن می تواند منجر به لغو مجوز و بازگشت فرد به زندان گردد.

مراحل گام به گام درخواست پابند الکترونیکی

برای بهره مندی از این تسهیلات قانونی، متقاضی باید مراحل اداری و قضایی مشخصی را با دقت طی نماید. این فرآیند به شرح زیر است:

۱

ثبت درخواست رسمیارائه درخواست کتبی به مددکاری زندان یا دادگاه صادرکننده حکم قطعی.

۲

تحقیق و بررسی مددکاریانجام تحقیق محلی و بررسی دقیق وضعیت خانوادگی و شغلی توسط مددکار.

۳

ارزیابی و تأیید فنیبررسی پوشش دهی آنتن دهی و تأیید امکان نصب دستگاه در محل سکونت.

۴

صدور مجوز و نصبدستور کتبی قاضی برای نصب دستگاه و تعیین محدوده دقیق تردد.

نکته: در صورتی که فرد قبل از ورود به زندان حکم قطعی دریافت کند، می تواند درخواست خود را مستقیماً از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به دادگاه صادرکننده رأی ارائه دهد.

عواقب خروج از محدوده مجاز و قطع دستگاه

سامانه پابند الکترونیکی به گونه ای طراحی شده است که هرگونه انحراف از برنامه تعیین شده را بلافاصله به مرکز پایش گزارش می دهد. عواقب نقض قوانین شامل موارد زیر است:

  • فعال شدن آلارم هشدار در مرکز پایش به محض خروج از شعاع مجاز.
  • تماس فوری مأموران نظارت با فرد تحت مراقبت برای کسب توضیح.
  • در صورت عدم پاسخگویی یا توجیه غیرقانونی، صدور دستور جلب و بازگشت فوری فرد به زندان برای سپری کردن باقیمانده دوران محکومیت.
  • هرگونه تلاش برای دستکاری، باز کردن یا ایجاد اختلال در عملکرد دستگاه، جرم مستقل محسوب شده و مجازات حبس جداگانه ای به دنبال خواهد داشت.

سوالات متداول

آیا با پابند الکترونیکی می توان به شهر دیگری سفر کرد؟

خیر، مگر اینکه مجوز خاص و موقتی (مانند مرخصی درمانی یا اداری) با تأیید کتبی قاضی اجرای احکام و هماهنگی مرکز پایش صادر شده باشد. سفر خودسرانه منجر به فعال شدن هشدار و لغو مجوز می شود.

آیا شارژ پابند الکترونیکی با موبایل انجام می شود؟

بله، دستگاه پابند دارای شارژر اختصاصی است و فرد موظف است طبق برنامه اعلام شده توسط مرکز پایش، دستگاه را به شارژ بزند. اتمام شارژ دستگاه مشابه خروج از محدوده، هشدار ارسال می کند.

مدت زمان بررسی درخواست افزایش محدوده چقدر است؟

این مدت بسته به شلوغی شعبه دادگاه و تکمیل بودن مدارک، معمولاً بین ۱ تا ۴ هفته زمان می برد. ارائه مدارک کامل و شفاف، فرآیند را تسریع می کند.

جمع بندی نهایی

محدوده مجاز پابند الکترونیکی ابزاری برای ایجاد تعادل بین اجرای عدالت و حفظ کرامت انسانی محکومان است. این محدوده به طور پیش فرض بین ۲۰۰ متر تا ۱۰۰۰ متر متغیر است، اما با ارائه دلایل موجه شغلی یا درمانی، قابلیت بازنگری و افزایش توسط قاضی را دارد. رعایت دقیق چارچوب های تعیین شده، پرداخت به موقع هزینه های روزانه و حفظ سلامت دستگاه، کلید موفقیت در سپری کردن دوران محکومیت در خارج از محیط زندان است. هرگونه سهل انگاری در این زمینه، پیامدهای قانونی جدی به همراه خواهد داشت.